Güneş’in aktiviteleri, bilim insanları tarafından uzun yıllardır gözlemlenen bir konu. Ancak güneşin sakin dönemlerinde de, iç yapısında gözle görülür değişiklikler yaşanabiliyor. Birmingham ve Yale Üniversitesi’nden bilim insanları, son yıllarda gözlemlenen dört güneş minimumu arasında, iç yapısal değişikliklerin net farklarını belirlemeyi başardılar. Özellikle 2008-2009 yılları arasındaki minimum, kaydedilen en sessiz ve uzun güneş minimumlarından biri olarak dikkat çekiyor ve bu süre zarfında güneşin iç yapısındaki değişiklikler en net şekilde ölçüldü.
Güneş’in iç yapısı durağan değil ve sıcaklık, basınç gibi faktörlerle sürekli değişiyor. Yapılan araştırmalar, bu değişikliklerin güneş minimumlarının her birinde farklı olduğunu ortaya koyuyor. Güneş osilasyon ağı (BiSON) verilerini inceleyen bilim insanları, özellikle helioizmoloji adı verilen teknikle güneşteki akustik dalgalanmaları analiz ettiler. Bu sayede, güneşin yüzey altında neler yaşandığını daha iyi anlayabiliyorlar.
2008-2009 yılları arasında gözlemlenen minimumda, helyum tabakasının daha güçlü bir şekilde fark edildiği ve ses hızının güneşin dış katmanlarında daha hızlı yayıldığı tespit edildi. Bu durum, güneşteki gaz basıncının daha yüksek, sıcaklıkların biraz daha fazla ve manyetik alanların daha zayıf olduğunu gösteriyor. Bu tür bilimsel çalışmalar, güneşin gelecekteki aktivitelerini tahmin etmede önemli bir rol oynayabilir.
Kaynak: Monthly Notices of the Royal Astronomical Society
