Türkiye’de artan hayat pahalılığı ve reel gelir kayıpları, iş hayatındaki gerilimleri 2026 yılı başında belirginleştirdi. Asgari ücretin pek çok işletmede “referans ücret” olarak kabul edilmesi ve bunun açlık sınırının altında kalması, sektördeki ücret politikasını etkilemeye devam ediyor. Migros’un 2026 yılı için depo işçilerine sunduğu yüzde 28’lik zam teklifi, çalışanlar tarafından yetersiz bulundu ve bu da iş bırakma eylemlerine yol açtı.
Depo işçileri, Migros yönetiminden yüzde 50 zam, vergi indirimleri, banka promosyonlarının tam ödenmesi ve taşeronluk sisteminin sona erdirilmesini talep ediyor. İstanbul, İzmir ve Adana’da başlayan iş bırakma eylemleri, kısa sürede Kocaeli, Bursa, Mersin, Diyarbakır, Erzurum ve Antalya gibi farklı illere yayılarak binlerce işçiyi etkiledi. Aynı zamanda çalışanlar, sendikal örgütlenme haklarının korunmasını ve haksız işten çıkarmaların durmasını istiyor.
Migros, işten çıkarmaların sendikal faaliyetlerle ilgisi olmadığını belirterek, operasyonel aksamalara dayandırdı. Şirket, 7 bin 875 depo işçisini kadroya aldığını ve bu hamlenin sendikal hakları güvence altına almayı amaçladığını savundu. Ancak sendikalar, bu adımın işçi haklarını zayıflatıcı bir hamle olduğunu iddia ediyor.
Eylemler sırasında Anadolu Grubu Yönetim Kurulu Başkanı’nın konutu önünde yapılan protestolarda polis müdahalesi yaşandı ve birçok işçi gözaltına alınıp serbest bırakıldı. Migros depo işçilerinin direnişi, akademisyenlerden, kültür-sanat emekçilerinden ve muhalefet partilerinden de geniş bir destek gördü. Bu durum, düşük ücretler ve sendikal hak sorunlarının Türkiye’de birçok işyerinde yaygın bir sorun haline geldiğine dikkat çekiyor.
Migros depo işçilerinin mücadelesi, artan yaşam maliyetleri karşısında emekçilerin daha adil ve insanca çalışma koşulları taleplerini görünür kılıyor. Muhalefet partileri ve çeşitli sivil toplum kuruluşları, işçilerin taleplerinin yanında durarak bu sorunların çözülmesi için çağrıda bulunuyor.
