Yaklaşık 4.500 yıl önce Paleo-Inuit halklarının Grönland‘ın kuzeybatı kıyısında bulunan ücra adalara ulaştığı tespit edildi. Bu bulgu, yeni bir arkeolojik araştırmayla ortaya kondu ve bu halkların gelişmiş denizcilik becerileri sayesinde tehlikeli açık deniz yolculuklarını tekrar tekrar gerçekleştirdiği belirlendi. Araştırmanın odak noktası, Grönland’ın batısındaki en uç noktayı oluşturan Kitsissut adaları oldu. Bu altı küçük ada grubu, zengin bir deniz ortamına sahip polynya bölgesinde yer alıyor ve tarih öncesi yaşam izlerine dair önemli deliller sunuyor.
Araştırmacılar, üç adadaki arkeolojik araştırmaları sonucunda yaklaşık 300 arkeolojik yapı tespit etti. En dikkat çekici bulunanlar, Isbjørne Adası’nın ucundaki 15 adet Paleo-Inuit yerleşimiydi. Bu yapılar, taşlarla çevrilmiş ve ortasında ocağı olan eski çadırların varlığını işaret ediyor. Burada bulunan bir hayvan kemiği, bu yerleşimlerin 4.000 ile 4.475 yıl öncesine ait olduğunu gösterdi. Çalışma, Grönland Üniversitesi’nden arkeolog Matthew Walls’ın liderliğinde gerçekleştirildi.
Paleo-Inuit halkının Kitsissut’a nasıl ulaştığı tam olarak bilinmemekle birlikte, araştırmacılar, en az 53 kilometrelik bir deniz yolculuğu yapmaları gerektiğini belirtiyor. Bu yolculuk, sık rüzgarlar, yoğun sis ve güçlü akıntılarla dolu bir güzergâh boyunca gerçekleşmiş olmalı. Bu yolculuğun, Paleo-Inuit halkının tipik kullandığı deri kaplı su taşıtlarıyla yaklaşık 12 saat sürdüğü tahmin ediliyor. Geçici yaz mevsiminde yapılan bu seferler, deniz kuşları ve yumurtaları toplama amacıyla gerçekleştiriliyordu.
Bu bulgular, Paleo-Inuit halkının deniz yaşamına olan derin bağlılığını ve ileri denizcilik teknolojilerini gözler önüne seriyor. Ayrıca, Grönland ve Kanada arasındaki bu bölgenin, yalnızca bir geçiş noktası değil, aynı zamanda deniz teknolojilerinde bir yenilik merkezi olduğunu da ortaya koyuyor.
Kaynak: Antiquity Journal – Walls, M., Kleist, M., & Knudsen, P. (2026).
